Life w/happy
“ ความสุขของเธอคืออะไรเหรอ ” “...” การได้อ่านหนังสือเล่มโปรด ให้อาหารแมวในตอนเช้า ถ่ายรูปท้องฟ้าในแต่ละวัน มองดูก้อนเมฆลอยไปมา แบบนี้เรียกมันว่าความสุขได้มั้ยนะ ไม่รู้สิ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรที่เรียกว่าความสุข “ มีความสุขเพื่อตัวเองบ้างเถอะนะ .. ทำได้ใช่มั้ย ” เราทำได้ ... แต่ทุกๆครั้งที่ยิ้มหรือหัวเราะ ความรู้สึกมักถาถมเข้ามาไม่หยุด แบบนี้เรียกความสุขมั้ย มันดีใช่หรือเปล่า สับสน มันเหมือนเราพบเจอแต่ความทุกข์มาเสมอ พอวันนึงที่ยิ้มได้ มันก็กลายเป็นว่ายิ้มได้ไม่สุด แต่วันไหนที่รู้สึกว่าโลกมันใจร้าย การได้แอบร้องไห้คนเดียวในห้องน้ำ มันกลับทำให้เรารู้สึกคุ้นชินมากกว่าตอนหัวเราะซะอีก น่าแปลกที่คนเราต่างไขว่ขว้าหาความสุขอยู่เสมอ ทั้งที่บางทีแล้วมันอาจจะมากไปด้วยซ้ำ แต่พวกเขาก็ยังต้องการที่จะมีความสุข และใช่ ไม่มีใครที่ไหนต้องการความทุกข์ แต่ความทุกข์นั้นกลับเป็นส่วนนึงของการมีชีวิต ทั้งความเจ็บปวดรวดร้าว ความทรมานที่แสนสาหัส แม้กระทั่งความรู้สึกเมื่อยามสูญเสีย ทำไมมนุษย์ต่างต้องเจอกับความเจ็บปวด เพราะเมื่อเราเจ็บปวดเราก็จะพาตัวเองออกมาจากตรงน...